Mariñeiros que socorreron o 'Villa de Pitanxo' aseguran ante o xuíz que o patrón mudou a súa versión do naufraxio
Explican que o barco non debeu saír traballar e que se enfrontou a ondas de 7 metros, fortes choivas e visibilidade escasa.
Os 13 mariñeiros do Praia de Menduiña 2, o barco que rescatou os sobreviventes e parte dos falecidos do naufraxio do pesqueiro galego Vila de Pitanxo, aseguraron na súa declaración ante o xuíz da Audiencia Nacional Ismael Moreno que o patrón do barco, Juan Padín, cambiou a súa versión inicial sobre o accidente.
O avogado de parte das familias dos falecidos no naufraxio, Manuel Lampón, explicou en declaracións á prensa que parte das testemuñas sinalaron ante o maxistrado que escoitaron como o propio patrón e o seu sobriño, Eduardo Rial, ameazaron o mariñeiro Samuel Kwesi para que ofrecese unha versión manipulada dos feitos.
"(As testemuñas) dixeron que advertiron a Samuel e dixéronlle que coidado co que dicía e falaba. Nunha reunión previa déronse indicacións do que tiñan que dicir", explicou o letrado, que deu detalles sobre a declaración dos mariñeiros ante o titular do Xulgado Central de Instrución Número 2. Os 13 mariñeiros, perto da metade da tripulación do Praia Menduiña 2 no momento do rescate, acudiron a pedimento dos familiares dos falecidos á Audiencia Nacional, onde ratificaron as súas declaracións ante a Garda Civil.
Segundo as testemuñas, o patrón asegurou en primeira instancia que o barco embrrancara, que posteriormente escorou e que, nesa manobra, a auga empezou a filtrarse pola popa provocando a parada do motor. Kwesi engadiu pouco despois un detalle omitido por Padín: que nunca se chegaron a arriar os cabos, o que levaría ao naufraxio.
Esa versión sobre os feitos que levaron ao naufraxio do pesqueiro é a que ofrecería Padín aos tripulantes que os rescataron en augas próximas á Illa de Terranova (Canadá). Fontes xurídicas explican que o propio Padín cambiaría o relato pouco despois, estando aínda no barco de rescate.
Os tripulantes do Praia de Menduiña 2, que se atopaban a 4 ou 5 horas de navegación -unhas 40 millas- do lugar do afundimento do Pitanxo, explicaron ao xuíz que cando chegaron as condicións climatolóxicas non eran especialmente adversas. Con todo, parte das testemuñas detallaron que as condicións unhas horas antes, cando se produciu o naufraxio, eran suficientemente malas como para que o Pitanxo non puidese traballar. En concreto, o buque tivo que enfrontarse a fortes chuvieiros e a ondas de entre 6 ou 7 metros, ao que se sumaba unha visibilidade moi reducida e unha mar moi grosa, segundo os datos ofrecidos polos mariñeiros.
Cando chegaron, os tripulantes do barco de rescate só puideron sacar con vida da auga a Padín, Rial e Kwesi. Segundo apuntaron, os únicos que levaban traxe de supervivencia eran os dous primeiros e un cociñeiro que faleceu na auga. Un dos mariñeiros que se encargou de recuperar os corpos dos falecidos relatou que o resto da tripulación levaba roupa de rúa ou de auga, facendo fincapé en que moitos faleceron de hipotermia.
A Audiencia Nacional coordina desde o pasado mes de setembro a investigación despois de que o xuíz Moreno asumise de forma definitiva a competencia. Os maxistrados da Sección Terceira da Sala do Penal avalaron leste mesmo mes de novembro a decisión adoptada o pasado 8 de setembro polo instrutor.
Moreno xa tomou declaración ao patrón do pesqueiro, Juan Padín, como imputado, e ao seu sobriño Eduardo Rial e o mariñeiro Samuel Kwesi como testemuñas ao ser os únicos sobreviventes do naufraxio. As investigacións xudiciais débense a que Kwesi ofreceu unha versión que contradi a exposta por Rial e Padín e que apuntaría a posibles neglixencias por parte deste último que desencadearían a traxedia.