Celulosas e portas
[Alberte Mera]
Foi en xullo de 2001 cando se completou o proceso de privatización de Ence. As portas do complexo contaminante situado na ría de Pontevedra son como as das entradas dos aeroportos, enormemente xiratorias, mais só para un grupo selecto. Entre as primeiras que as atravesaron está a ministra de Medio Ambiente do Goberno español de José María Aznar, a mesma que abandeirou a venda de Ence, Isabel Tocino, destacada integrante do Opus Dei: acabou no Consello de Administración da celulosa. Con ela, Carlos del Álamo, conslleiro de Medio Ambiente con Manuel Fraga, director xeral de Montes e Medio Natural da Xunta da Galiza, responsábel de Conservación da Natureza no Executivo español de Aznar, baixo as directrices de Tocino... Pascual Fernández Martínez, secretario de Estado de Costas con Aznar, tamén sentou no Consello de Administración de Ence. A lista é ben longa. Onte, o deputado nacionalista Luís Bará reclamaba o cesamento da nova directora xeral de Calidade Ambiental e Sustentabilidade da Consellaría de Medio Ambiente e Cambio Climático, María José Echevarría Moreno -nomeada para o cargo esta semana-, ao ser a muller do director territorial de Ence para Galiza, Antonio Casal. Non parece transparente nin ético.