Feijóo non militaba no Partido Popular cando Crespo traballaba para Bárcenas.
Decorridos os anos, Feijóo, xa co carnet do PP no peto, baptizou a Bárcenas como "ese tío", que é unha forma como de o afastar, de o allear, como se unha interpelación despectiva fose abondo para anular unha persoa. Mas ese tío non era calquer tío. Foi promovido a contábel nacional do partido por Manuel Fraga, que si militaba no partido cando Feijóo non (de feito, fundou o partido). E non acabou aí o ascenso dese tío. Gaveou até chegar a tesoureiro nacional. Quen lle deu o empurrón foi Mariano Rajoy (que tamén militaba no partido cando Feijóo non, etc).
Agora El País desvela unhas fotografías tomadas en 1995, con Feijóo no iate dun connotado contrabandista. Feijóo -que sempre tende ao escaqueo- alega que a fotografía é de hai dúas décadas, o cal é tanto como dicer que Feijóo non era Feijóo en 1995, aos 34 anos aínda non estaba feito o agora campión da austeridade. Feijóo di que non sabía quen era ese Dorado, ou sexa, a que se dedicaba. Non me refiro a este Feijóo, senón ao de 1995 polo cal fala este, o que agora é presidente. O presidente do PP de Galiza e da Xunta abraza aquí as teses de Borges -o autor favorito do seu haxiógrafo particular, o señor Caneiro- segundo as cais non existe a continuidade do Eu, nunca somos a mesma persoa. Segundo esta liña de argumentación, o Feijóo de 1995 non era o Feijóo que agora, dúas décadas despois, aspira a suceder a Rajoy, en confronto coa lideresa, que, mentres, entre bambalinas, se desorina, disimulando.